de beste stuurlui
verlieten het schip
liepen langs de wal
riepen doorgaan
de slagzij, hebben ze gemist
het diep verwassen
slachtofferige kleed
deed het laatste
beetje bloed stollen
ze hollen voort
dollen als kleuters
verachtten de kapitein
die als laatste
het zinkende schip
met pijn in het hart verliet
duwden zijn hoofd
onder water
bij het keren
van de reddingssloep
geef me
n vraag mij
ruchten en zaden
huis
Draag je een stokpaardje
en levens



erschrikkingen
oude witte
de zwarte spiegel
en paar rollend wielen
e ontwaakt traag
end treffen wegen en werelden
Als je dan niet
e laat zich raden
erlijn
en van de dag
e dromen
men
trouw
Lief klein danseresje
Dichter bij de dames en heren
is op oude wegen
mt ze je in de armen
uit je schulp
e voegt zich