de beste stuurlui
verlieten het schip
liepen langs de wal
riepen doorgaan
de slagzij, hebben ze gemist
het diep verwassen
slachtofferige kleed
deed het laatste
beetje bloed stollen
ze hollen voort
dollen als kleuters
verachtten de kapitein
die als laatste
het zinkende schip
met pijn in het hart verliet
duwden zijn hoofd
onder water
bij het keren
van de reddingssloep

geef me
n vraag mij
ruchten en zaden
huis
Draag je een stokpaardje
en levens
ie stroom


r dieren, het ging over mystieke beelden, toen schreef ik alsnog een nieuw gedicht
erschrikkingen
oude witte
de zwarte spiegel

en paar rollend wielen
e ontwaakt traag
end treffen wegen en werelden
e laat zich raden
erlijn
en van de dag
e dromen
men
trouw
Lief klein danseresje