droom lucide
breng de adem
naar vandaag
draag haar wijsheid
naar de aarde
en het wetend veld
dream lucidly
bring the breath
to today
carry her wisdom
to the earth
and the knowing field
Reageer
Jaarlijks archief: 2026
mijn Valentijn
al jaren in zijn
eigen bubbel
huppelt zacht
door de nacht
droomt leven
naar een andere
hoogt in lage
aanwezigheid
ergens ingepakt
als presentje
voor zichzelf
en mij
my Valentine
for years in his
own bubble
skips softly
through the night
dreams life
to another
high in low
presence
somewhere wrapped up
like a present
for himself
and me
als we welzijn
kwantificeren
in hard koud geld
ontbreekt
de grondslag
om het gouden hart
in klinkende munt
een ademtocht
mee te geven
we weven bedragen
hangen ze
aan nummers
getallen en figuren
borduren hartjes
op wegwerp plastic
tot het besef bij leven groeit
dat creatie- en scheppingskracht
inherent zijn aan het leven
we geven ze ruimte
omdat leven en welzijn
onbetaalbare aspecten zijn
waar statussymbolen
verdwijnen
verschijnen liefdeslichtjes
van klein geluk
we gaan in de debat
leggen de lat laag
met lege maag
wordt het ook vandaag niets
dus lieve lieden van de raad
u staat iets te wachten
we bundelen krachten
voor gezondheid, geluk en welzijn
lief kind
je windt
je vingers
om mijn
duim
verzuim laat
wachten jij
als eersteling
een kring
liefde
dear child
you wind
your fingers
around my
thumb
neglect leaves
waiting you
as firstborn
a circle
of love
ze komen en gaan
bij ons vandaan
tot ons toe, dromen
komen zij de stromen
dragen onvolkomenheden
tevreden stoppen ze denken
schenken wijn en regen in
they come and go
away from us
towards us, dreams
they come the streams
carry imperfections
contentedly they stop thinking
pour wine and rain
Waar het licht
in je gezicht
oplicht
jij lieve tegenover
we wachten op lente
op licht
Where the light
shines on your face
you dear opposite
we wait for spring
for light
for light
Een vriend
die stilletjes
observeert
jongleert met kwasten en woorden
woorden laten corrigeren
door zijn geliefde Anna
meestal dan ..
soms was er een gedicht
dat met rode konen werd
voorgedragen
of met lichte ontzetting
met de mededeling:
-Anna weet dit niet-.
Een vriend
die betrouwbaar
integer
jongleert met kwasten en woorden
de kansen van projecten
met zijn eigen waarden
analyseert en becommentarieert.
Nico je bent nu
in een andere fase
we danken je
en voor ons
ben en blijf je Nico …
Een vriend: serieus
met een ondeugende kwinkslag
als het kan …
Al jaren wonend in Houten bij het Rond
Verhuisd uit Groningen voor de liefde
Wat ons verbond
Door auto-ongeluk over de kop
Richting hemel wat nodig was
én wat was daar een RUST
Kom je anders in deze wereld te staan
Terugkomend op deze aardbol
Vond ik het veel te vol
Reizend naar stilte en licht
Naar Antarctica en Spitsbergen verplicht
Er ging een andere wereld voor mij open
Pinquins op Antarctica
Ijsberen op Spitsbergen
Nu met pensioen en rust
De grond weer gekust
Foto’s nu met telefoon maken
Puur natuur en niet in de digitale wereld geraken
Ook het dichten kwam te voorschijn
Van liefdevol én ook venijn
Van overleven naar leven
Met hart en ziel
Het draaiende wiel
Gaat door en door
Daar gaan we voor
Jullie mogen kijken en jezelf verrijken. Met warme hartgroetjes van mij. Geloof en hoop liefde ♡♡♡
Anna Kluis
De tentoongestelde werken zijn te bezichtigen tijdens openingstijden van de Wiese.
vorm om en over
lover valt niet meer
bomen meestens kaal
katjes zoeken zon
prikkelen en sprankelen
dankbaar
het licht
tot wolken
versluieren
wat leven dient
shape around and over
leaves no longer fall
trees mostly bare
catkins seek the sun
tingling and sparkling
grateful
the light
to clouds
veiling
what life serves
blijf wak
ker
blijf puur
schrap woorden
schrap waanzin
je kin omhoog
nek recht op de rug
stug doorstappend
doorheen en tussen
de velden door
snijd weg wat niet
dienstbaar is gewaar
van alles wat is
vanuit het hoogste …
stay awake
stay pure
scrap words
scrap madness
chin up
neck straight on your back
sturdy striding
through and between
the fields
cut away what does not
serve be aware
of everything that is
from the highest …
w
aar jij je licht
laat schijnen
waar draken lijken
ruimen
struinen elfen
het land af
herstellen ze lichtvoetig
wonden
where you let your light
shine
where dragons seem to
clear
elves roam
the land
light-footedly healing
wounds
ze gra
aft een graf
geeft melk en honing
aan de bergen
bomen en dieren
ze kerft een staf
geeft ordes en taken
aan de mensen
bomen en dieren
ze zoekt haar kelk
vult het met levensmelk
giet over velden
voor al wat ademt
she digs a grave
gives milk and honey
to the mountains
trees and animals
she carves a staff
gives orders and tasks
to the people
trees and animals
she searches for her chalice
fills it with the milk of life
pours it over fields
for all that breathes
Neem me o
p
draag me mee
zuiver zicht
weerlicht of weer licht
gezicht in steen
om mij heen
wind geweld
in mij
razend stil
intens
immens
grenzen vervagen
werelden vervloeien
Take me up
carry me along
clear vision
weather light or weather light
face in stone
around me
wind violence
inside me
furiously silent
intense
immense
boundaries blur
worlds merge
zacht spelen zij
met de stromen
over trappen
met de ruimten
onder in ’t donker
zonder zicht
ze kijken anders
dan wij hier boven
de korst en morsen
nogal eens rommel
die geen trommel
houden kan
zacht zien de poema’s
de waanzin en zoeken
vrouwen die weten
vergeten woorden
in nieuwe taal hertalen
geen herhaling meer
they play softly
with the streams
over steps
with the spaces
down in the dark
without sight
they see differently
than we do up here
the crust and spill
quite often rubbish
that no drum
can hold
softly the pumas see
the madness and search
for women who know
forgotten words
translated into a new language
no more repetition
diep van binnen
beginnen zij
een woord te spellen
vertellen
een geschiedenis
die is uitgewist
deep inside
they begin
to spell out a word
telling
a story
that has been erased
een levensweg
met vallen en opstaan
doorgaan
omzien
aangaan
van onzeker kind
getraumatiseerde jongeling
tot een diep weten
een herinnering
aan je eigen verstoteling
jaren sloot je dingen op
die wezenlijk jou waren
jaren nam je de tijd
jezelf op te delven
en nog dagelijks
tekenen buiten lijntjes
fijntjes, kwetsbaar, oersterk
krachtig …
de hokjes van de maatschappij
niemand, is echt blij want
het past nooit, dat kan niet
hoort niet …
leef je eigen complexe jij
zodat we zij aan zij
wij en mens zijn
van ei naar rups
van rups naar cocon
dromen geschreven
in je dna
van cocon naar vlinder
je worstelt je zelf vrij
laat zij aan zij het wezen
haar transformatie
onder gaan
je weet dat
er een levensgrote
verandering
op je wacht
heb je de kracht
deze aan te gaan
we staan bepakt
te wachten op
de opvliegende beweging
er is een tegenwerking
tegenwind,
het kind in jou huilt
tegenover een diep weten
vertrouwen, dat je kunt
bouwen op de taak
die je op je nam
je weet dat
het een levensgrote
verandering
met zich brengt
je gaat
het pad
loopt en rekt
strekt zich uit
besluiten wij
het in te gaan
te openen
doorheen te trekken
we verrekken een spier
hier even pauze en
zoeken naar verloren
vleugels
we gaan
gaan
staan
the path
runs and stretches
extends itself
we decide
to enter it
to open it
to pull through it
we strain a muscle
pause here for a moment and
search for lost
wings
we go
go
stand
speelgoed is het niet
die eetbare paddo krakers
haken ze aan de aanhakers
kraken je diepste ankers
verankeren is niet altijd
een verkeerde keus
scheepjes varen met een anker
aan boord, ze werpen het voor rust
water, mens en kust
in harmonisch samenspel
toys they are not
those edible mushroom crackers
they hook onto the hooks
crack your deepest anchors
anchoring is not always
a wrong choice
ships sail with an anchor
on board, they cast it for rest
water, man and coast
in harmonious interplay
een hond
op de weg
geen uitleg
de eerste dagen
later leren wij
dat honden vrij
lopen en op hoop
van zegen
vrij buiten spelen
oud worden ze niet
je ziet ze zoeken
spelen met hun leven
op drukke wegen
die ooit hun terrein
overspoelden
met asfalt
lief mij vandaag
draag me op handen
laat beelden
niet stranden in duister
zet ze in het licht
voluit, helder, wetend
lief mij vandaag
draag me op handen
laat herinneringen
spreken en dansen
zet ze in het licht
beweeg en dans ze levend
het lied in jou
de wegen die
je wandelt
kies jij dat
of komen ze voort
uit programmering
kom lieve
dichterin jou
walk jouw pad
vlinder vrij
vlinderlicht
vlindergedicht
the song within you
the paths you
walk
do you choose them
or do they arise
from programming
come dear
poet within you
walk your path
butterfly free
butterfly light
butterfly poem
de twee zijden
over leven
en dood
uitvergroot
in zwart wit
smeltende sneeuw
de eeuw van herstel …
the two sides
of life
and death
magnified
in black and white
melting snow
the century of recovery …
zacht de sneeuw
stormend de wind
razende vlokken
bokken dansen
door de ether
we weten en staan
nog met handen
in het haar
vergeten het weten
van samengaan
ooofff …
softly the snow
storming the wind
raging flakes
goats dancing
through the ether
we know and stand
still with our hands
in our hair
forgetting the knowledge
of togetherness
Ketenen verbroken
contracten vergaan
we staan op de schouders
van hen die verder gaan
Chains broken
contracts expired
we stand on the shoulders
of those who go further
ze danst
de sneeuw
of is
sneeuw hij
of iets dat wij
niet goed
begrijpen
met het hoofd
geloof me en stel
dat ze vertelt
en zuiver water biedt
niet besmeurd
ooit
weer zuiver
jij
water
dat manna
zijn zal
she dances
the snow
or is
snow he
or something we
do not quite
understand
with our heads
believe me and suppose
that she tells
and offers pure water
unblemished
ever
pure again
you
water
that will be manna
leef zacht wit mede
universele tijden
koude seizoenen
zoek zoete stemmen
die de stilte bezingen
verwondering speelt
live gently white mead
universal times
cold seasons
seek sweet voices
that sing of silence
wonder plays
H
et woord
gefluister
in de slaap
ik huiver
zuiver weten
of dwalingen
van een op hok
geslagen brein
welke breinen
hebben wij
als mens?
The word
whispers
in sleep
I shudder
pure know
or aberrations
of a lofted
beaten brain
what brains
have we
as humans?
Poeder sneeuw dwarrelt
verblindt het duister
met wit tastbaar licht
gezicht nog achter ramen
gordijnen toe, dus hoe
kan het kind de sneeuw
zien?
Misschien straks
rond tien een pop
vanuit een bal
het zal feest zijn.
Powder snow swirls
blinding the darkness
with white tangible light
face still behind windows
curtains closed, so how
can the child see the snow?
Perhaps later
around ten o’clock a doll
from a ball
it will be a celebration.
straal me toe
geef het aan
bestaan we nog
zien we het
zet het in het licht
je gezicht
naar grijs grauw
sneeuwrijk wolkendek
een plek om licht
en liefdevol te zijn
wij, jij en ik …
shine on me
give it to me
do we still exist
can we see it
put it in the light
your face
towards grey gloom
snowy cloud cover
a place to be light
and loving
we, you and I…
Wie ben ik: Anja bijna 60, noem mezelf Levenskunstenaar sinds 2017 … in het dagelijks leven ben ik vrouw, schrijver, fotograaf, coach, mantelzorger en levensgenieter.
Waarom ik meedoe aan Buurtfilms? Het past in mijn motto: “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”. Op het snijvlak van het bekende en onbekende een uitdaging aangaan … dingen leren die nieuw zijn, nieuwe perspectieven in waarnemen en kijken … delen met de grote wereld.
Het idee om iets te doen met de buurt, de straat waar ik leef, werd steeds minimalistischer, als vrouw van het gesproken en geschreven woord, de tekst loslaten en beeld en geluid zoveel mogelijk laten spreken, was een diepe wens, die me uit mijn comfortzone trok.
Een boom is, het DNA van boom en mens schijnen heel erg overeen te komen, zo leerde ik onlangs. De boom die hier de hoofdrol speelt is: “Vrouw Magnolia”. Hoe gek het ook kan klinken, zij is een grote leermeester(es) in mijn leven geweest en nog.
Een boom is … je kunt in gesprek met een boom, op hartniveau en dan gebeurt er van alles. In deze korte film wil ik jullie meenemen in het zijn van de boom, vanuit mensen- en dierenogen gezien. De montage doe ik met mijn levensmaatje …
Intens dankbaar voor dit proces. Het is spannend om te leren kijken en werken met andere hulpmiddelen en blijven verbinden met dat wat is gedragen door de elementen: aarde, water, vuur, lucht en ether.
Laat je verrassen, zoals het proces ook voor ons een verrassing was, vol verwondering.
Anja Tekelenburg
Motief integriteit:
je eigen waardigheid
en waarheid
in het geding
het ging zo goed
je doet wat mogelijk is
in een krachtenveld
dat welgeteld
leeft op iets dat niets
meer met waarlijk leven
van doen heeft
je gaf en geeft je tijd
aan alles wat tot schoonheid
muziek en welzijn
bijdraagt
waarheid
daagt uit
je waardigheid
en integriteit
vliegen voort …
Neem mij in je armen
warm me aan de aarde
haar inner-lijk vuur …
Take me in your arms
warm me to the earth
her inner fire …