De oerkreet
smeekt traag
komt laag
uit de hoogte

daalt af tot de bron
niets anders kan
dan de zon vangen

Waar onderweg
de wind fluistert
antwoorden geeft
spinraggen weeft
die spookachtig
trillen en rillen
van spanning …

Where, along the way,
the wind whispers,
provides answers,
weaves cobwebs
that tremble and shiver
ghostlike
with tension …

een wereld vol elfen en draken
smaken waar geen taal voor is
ik mis de kleuren hier op aarde

ze staren me aan
de kleuren en geuren
uit werelden die dromend
door de dagen bewegen

vliegend op een draak
raak ik als heks op bezem
een wereldtijd aan die
wellicht weer zal bestaan

zwemmen met dolfijnen
uren onder waterwereld
welgeteld een minuut lukt

in dit fysieke lijf
over beperkingen gesproken
verlangens spoken rond

op zacht groene grond
onder strakblauwe luchten
een verlangend zuchten
dansend in het elfenwoud.

Houden van is zo breed
diep groot en uit nood
geboren overleving door woorden

boren dodelijke gaten
in dag dagelijkse omgang

achter het behang
een kind dat vlucht
zodra hij lucht krijgt
van bepaalde
aanwezigheid.

Houden van is heel breed
gedrag en uitlatingen
staan los van het wezen
dat onder pijn
azijn over straten spuit
om de controle over
schone straatjes
te verkrijgen en behouden.

Houden van wat ooit was

uit de pas in daag’lijks leven.

De zon straalt en laat leven
met zuiver heilig water
naar ongekende hoogte
tot wasdom komen …

vervreemder dan vreemd
door AI en illusies
ongemak en gemak
voortkomend uit leven

dat stilstaat, waar hoofden

voortduren snelwegen bouwen

zo houden we niets dan dood

en leegte over.

The sun shines and brings life
with pure, holy water
to unprecedented heights,
allowing it to flourish …

more alienating than strange
through AI and illusions,
discomfort and convenience
arising from life

that stands still, whilst minds

carry on building motorways

and so we are left with nothing but death

and emptiness.

Altijd vooruit
in stilte bezinnen
geen achteruit
geen voorruit

gewoon zijn
nu

Always moving forward
reflecting in silence
no going back
no windshield

just being
now

Laat me weten of het waar is
ooit als het klaar en over is

het gemis zal blijven
schrijnen en soms pijnen
in alle kleuren geven

samen het leven vormgeven
anders
alleen
met heel veel
liefde om je heen …

Let me know if it’s true
someday, when it’s all over

the longing will remain
to gnaw at me and sometimes cause pain
to take on every colour

shaping life together
differently
alone
with so much
love all around you …

Dime si es verdad
algún día, cuando todo haya terminado

la ausencia seguirá
llegándome al corazón y, a veces, doliendo
dando vida a todos los colores

dar forma a la vida juntos
de otra manera
solo
con mucho
amor a tu alrededor…