We waren in de Groeverij, alwaar een bijzonder optreden plaatsvond met poëzie en muziek. Ingmar Heytze had een gedicht vertaald uit het Engels over een verbroken relatie … van een man over zijn ex-vrouw.
Hij wilde wel een antwoord van een vrouw op dit gedicht, zo stelde het hij. Het duurde even voor ik pen en papier kreeg, uiteindelijk lukte het om een gedicht klaar te hebben, toen de muziek stopte.

Voor de mensen die mij minder goed kennen. Als ik zeg dat ik ga vissen, dan klopt er iets niet. Turen naar een hengel om een vis te vangen, is het laatste waar ik plezier in heb. Ik ben liever bewegend in de natuur.

Antwoord aan Ingmar

Over vrouwen en mannen
ik ben het zat om pannen
af te wassen
de was te doen
nu al het gezoen
verleden tijd is.

Geef me een hengel
om een vis te vangen
het verlangen
de herinnering
aan die ene wandeling
de zindering van een zomerdag
waarin je atletisch lijf
mij alles gaf.

Wat al jaren verleden tijd is.

Dan maar een vis
in de pan
waar we het verzuurde water
laten staan.

Om de azijn van het venijn
van verzakte schoonheid
door wandelende tijd
totaal vergeten …