Lach lieve,
lach en streel zacht
door mijn haren

ze worden dunner
grijzer van verdriet
je ziet het goed

Het doet er niet toe
het mag er zijn en fijn
dat het mee komt

het ervaren in jaren
leef-tijd, die glijdt
afvalt en opstaat.

Smile, my love,
smile and gently run your fingers
through my hair

it’s getting thinner,
grayer with sorrow—
you’re right to notice

It doesn’t matter;
it’s okay, and it’s nice
that it comes along

the experience of the years—
the time we live, which slips away,
fades, and rises again.