Ode aan Cor van Vliet

daar sta je
bij de open deur
een kleur
op je wangen
de muren wit

jaren worden minuten
we hervinden de band
langs de rand spelen we
met woorden
herinneringen
levens ervaringen

we bezingen de muze
die het hart
bezield
ten gehore brengt
tussen woorden door


Geef een reactie