Laat de balans
het heen en weer
de ommekeer
door jou heen
wandelen

randen spikkelen
spatteren bitterzoet

iets begint te dagen

zou het de dageraad zijn?

Let the balance
the back-and-forth
the turning point
walk
through you

edges speckled
splashing bittersweet

something begins to dawn

could it be the dawn?

vervellen deden we
veranderen van gezichtspunten
zachte stralen en omniversa
weldra een be-amen
waar adem vertraagd
bewustzijn een veld stelt
zacht
zoet
zilver

we shed our skins
changing our perspectives
gentle rays and omniverses
soon a coming together
where breath slows
consciousness creates a field
gentle
sweet
silver

Zie je de dans tussen de druppels?
Water en wind spellen letters
dragen de zorgen en pijnen mee.

Diep van binnen een weten en rust
ondergronds een zaad dat wacht
op het licht en het ja van het zijn.

Can you see the dance between the raindrops?
As water and wind spell out letters
carrying worries and sorrows along with them.

Deep inside, a sense of knowing and peace
beneath the surface, a seed that waits
for the light and the ‘yes’ of bei

Zuiver de lijnen
geheugens lichten op
ergens raken stoppen
los.

Helen mag jij mens
de geheugens in je cellen
ergens vullen wateren
bekers.

Purify the lines
memories brighten
somewhere, touches cease
to bind.

You may heal, human
the memories within your cells
somewhere, waters fill
cups.

ze zingt en laat
zacht licht schijnen
verdwenen momenten
verschijn in beeld
kaleidoscopisch
subtropisch
laten zij zich zien
zacht en helder
voedt licht weten

she sings and lets
a soft light shine
moments long gone
come into view
kaleidoscopic
subtropical
they reveal themselves
soft and clear
light nourishes knowledge

heldere lucht
met strepen
gratis
herhaald

verhalen
over gifbekers
openbaringen

het zingen
van vogels
vertraagd

clear
air
with streaks
free
repeated

stories
about poisoned chalices
revelations

the singing
of birds

duizenden generaties voor en na
staan te wachten tot ik op sta
zacht de aarde omwoel en voel
wat zij te zeggen en vragen …

jij aan mijn zij
vrij om blij te zijn
de pijn gedraagt zich
als een kleine dolk
die een fee verzoekt
en hulp vraagt

zij draagt het mee
daagt het leven uit
fluiten is gestopt
alles houdt de adem in …

thousands of generations before and after
are waiting for me to rise
gently I turn the earth and feel
what they have to say and ask …

you by my side
free to be happy
the pain behaves
like a small dagger
that entices a fairy
and asks for help

she carries it with her
challenges life
the whistling has stopped
everything holds its breath

dagen vullen zich
laten zich omhullen
met een kralenketting
lintjes en blokjes
vormen een zacht
lente stijl stuk
geluk om het kleine
fijne dat zich toont

days fill up
let themselves be enveloped
in a string of beads
ribbons and little squares
form a soft
spring-inspired piece
happiness in the small
delights that reveal themselves

We gaan
bossen in en uit
buiten de rand
roept een havik

een raaf
zwaait ons uit
bij het blazen

van een oerhoorn
leven de kleuren
tot in oneindigheid
helder op

We wander
in and out of the woods
on the outskirts
a goshawk calls

a raven
waves us off
as the sound

of a primal horn
brings the colours
to life
brightly, stretching into infinity

ze staan klaar
de weerwolven
grommen en grauwen

ze lopen mee
de oer wolven
dansen en spreken

ze stuiven
de witte wieven
zand gelijk hen
zwevend
over de zandweg

they stand ready
the werewolves
growling and snarling

they walk along
the primeval wolves
dancing and speaking

they scatter
the white witches
sand like them
floating
over the sandy road

Frya staat daar
gebaren makend
Frya of Vrouw
kom en neem
het sterkste touw

ga diep en windt
het kind in doeken
zoeken hoeft niet
je vindt.

Wieven weven
wolken, zij vragen
een hulpbron
van stilte en damp
het moeras krampt
onder eeuwenoude
lasten en heetgebakerd
hellevuur.

Frya stands there
making gestures
Frya or Woman
come and take
the strongest rope

go deep and wind
the child in cloths
no need to search
you will find.

Women weave
clouds, they ask
for a resource
of silence and mist
the marsh cramps
under centuries-old
burdens and hot-tempered
hellfire.

waar de basis
in het leven
omgeven is
door rottend hout
houdt niets stand

aan de rand
van het water
een boom die
nog leeft, zij geeft
de steun in nood

de opluchting is groot
als het troostend licht
helend schijnt

where the foundation
of life
is surrounded
by rotting wood
nothing lasts

at the edge
of the water
a tree that
still lives, she gives
support in times of need

the relief is great
as the comforting light
shines healing

Wim Vleeskens: Cultuurvrijwilliger van 2026

Cultuurvrijwilliger van het jaar
geëerd en gevlinderd
door een paar bevlogen dames

Hij straalt in bescheidenheid
neemt alle tijd om te ontvangen
we verlangen naar creaties

van transformatie en verandering
de schitterende zindering
spiegelt diep gelegen motief

de eerste bloem
trekt mijn hart
naar een buiten
achter glas
waar de zon
haar waarde
toont

hier woont lente
siert zich zichtbaar
via Vrouwe Magnolia

the first flower
draws my heart
to an outside
behind glass
where the sun
shows its worth

spring lives here
adorned visibly
by Lady Magnolia

de zon zet zilte luchten
om naar een stralend
besef

dat lente licht lieft

the sun transforms salty skies
into a radiant
realisation

that spring light loves